از دیدگاه استراتژیست هایی اسرائیلی، حتی اگر کشورهای همسایه ی اسرائیل با آن رژیم صلح و سازش کند و موجودیت آن را به رسمیت بشناسد، باز هم تعادل استراتژیک میان اسرائیل و کشورهای پیرامون آن برقرار نخواهد شد. مگر زمانی که این تعادل به نفع جامعه ی اسرائیلی تغییر کند. این تعادل چگونه تغییر خواهد کرد؟

پاسخ سرّی اسرائیل چنین است:

1- گسترش اراضی تحت تصرق اسرائیل تا هرکجا که مصالح آن ها اقتضاء کند.

2- افزایش جمعیت یهودیان اراضی اشغالی مورد نظر.

3- افزایش توان نظامی و اتمی اسرائیل.

4- کاهش جمعیت کشورهای اسلامی

5- خلع سلاح مسلمانان و جلوگیری از دستیابی کشورهای مسلمان منطقه به سلاح های استراتژیک به ویژه هسته ای.

6- تبدیل کشورهای اسلامی به بازار مصرف مالاهای غربی و جلوگیری از هرگونه پیشرفت های علمی، صنعتی، فنآوری های تکنولوژیک در میان این کشورها و ...

بر این اساس هر کدام از این موازنه ها به هم خورد، تعادل استراتژیکی میان اسرائیل و کشورهای اسلامی پیرامون آن به ضرر اسرائیل به هم خورده است.

*. متن بالا از صفحه ی 425 کتاب خواندنیِ "استراتژی پیرامونی اسرائیل"، نوشته ی آقای محمدتقی تقی پور، چاپ موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی انتخاب شده است.


**. با کمی دقت مشاهده می کنیم که تک تک موارد بالا، به صورت مو به مو در حال اجراست.

***. لازم است کمی به خود بیاییم!