معرفی چند مطلب به درد بخور
مطلبی زیبا از وبلاگ اسلام ناب:
مطلبی زیبا از وبلاگ اسلام ناب:
شعرهای زیادی در مورد غزه و فلسطین شنیدم. برام اس ام اس شد و يا تو سايتها و روزنامهها ديدم. اما ندیدم که جایی اینها جمعآوری بشه. تصمیم گرفتم چنین کاری بکنم.
وبلاگي را با نام شعر فلسطين تاسيس كردم كه فقط مختص به غزه نباشد و تمامي شعرهاي اين مبحث رو بتونم در اون منتشر بكنم.
از دوستان عزيزي كه شعري در مورد غزه و يا فلسطين و يا جنايات صهيونيسم به گوشتون ميرسه و داريد رو در نظرات همين وبلاگ يا نظرات وبلاگ شعرفلسطين و يا به آدرس ايميل بنده ارسال بكنيد تا مجموعهاي گرانبها و خوب از شعر فلسطين جمعآوري بكنيم.
شنبه شب چهاردهم ديماه 1387 (چهارم ژانويه سال 2009 ميلادي) ارتش رژيم صهيونيستي به صورت زميني از بيت لاهيا و بيت حانون به نوار غزه يورش برد و علاوه بر حملات جنگندههاي هوايي به صورت زميني نيز وارد جنگ با فلسطينيان شد.
حركت مقاومت اسلامي فلسطين (حماس) نيز كه فقط به صورت پرتاب موشكهاي قسام به دفاع از مردم فلسطين ميپرداخت اينبار ميتواند به صورت مستقيم با نظاميان صهيونيسم درگير شود و مطمئنا بيش از پيش ميتواند از صهيونيستها تلفات بگيرد.

حماس همچون حزبالله داراي ارتش نظامي كلاسيك و مكانيزه نيست و عمده نيروهايش براي رويارويي مستقيم و جنگ چريكي آمادگي تمام دارند. نيروهاي جهاد اسلامي و ديگر گروههاي مبارز فلسطيني نيز داراي چنين ويژگيهايي ميباشند و اين يك امتياز براي مبارزان فلسطيني محسوب ميگردد. در مقابل اسرائيل با شروع جنگ زميني و وارد كرد تانكها و نفربرها و همچنين تيپهاي پياده بيشترين ضرر را متحمل ميگردد و بيشك هشداري كه سيد حسن نصرالله دبيركل حزبالله آن را متذكر شده بود و نويدي كه وي به مردم مقاوم فلسطين داده بود در اينجا معني ميگردد.
با توجه به اينكه در روز اول اين درگيريها شمار به هلاكترسيدگان و مجروحين ارتش صهيونيستي به بيش از 35 نفر رسيده است و گفتهها حاكي از از بين رفتن يك تانك ارتش اسرائيل است؛ ميتوان اميد داشت در روزهاي آينده اسرائيل در صورت مواجهه با تلفات بيشتر همان سناريوي جنگ 33 روزه را به اجرا درآورد و هنگامي كه كيان خود را در خطر ميبيند از كشورهاي اروپايي بخواهد با ميانجيگري، تهيه پيشنويس و اعلام به شوراي امنيت و سازمان ملل طرح آتشبس را مطرح كنند و كيان صهيونيستي را از خطر نجات بدهند.



والعنة الدائمه علی القوم الصهیونیسم
لا امان لکم ایهالصهاینه


در اواخر مرداد ماه 1384 هنگامی که نیروهای نظامی و شهرکنشینان صهیونیست از نوار غزه عقبنشینی کردند مطلبی را در وبلاگ نوشتم که اعلام داشتم نباید به این عقبنشینی دلخوش بود و همواره باید مراقب و منتظر برخی حوادث باشیم. از آن تاریخ به بعد دو مرتبه نوار غزه آماج حملات وحشیانه صهیونیست های اسرائیلی گرفت. یکی در تابستان 2006 (1385) و دیگری در روزهای انتهای سال 2008.
برخی از موارد ذکر شده در آن مطلب را در اینجا ذکر میکنم:

حال با توجه به نکاتی که سه سال و نیم گذشته در موردشان هشدار داده بودم لازم است به این نکات نیز توجه کنیم:
بسم الله الرحمن الرحیم
جنایت هولناک رژیم صهیونیستی در غزه و قتلعام صدها مرد و زن و کودک مظلوم، بار دیگر چهرهی خونخوار گرگهای صهیونیست را از پشت پردهی تزویرِ سالهای اخیر بیرون آورد و خطر حضور این کافر حربی را در قلب سرزمینهای اُمت اسلام، به غافلان و مسامحهکاران گوشزد کرد … مصیبت بزرگتر سکوت تشویقآمیز برخی دولتهای عربی و مدّعی مسلمانی است. چه مصیبتی از این بالاتر که دولتهای مسلمان که باید در برابر رژیم غاصب و کافر و محارب، از مردم مظلوم غزه حمایت میکردند، رفتاری پیشه کنند که مقامات جنایتکار صهیونیست، گستاخانه آنها را هماهنگ و موافق با این فاجعهآفرینیِ بزرگ معرفی کنند؟

…
اکنون سئوال من از علماء و روحانیون جهان عرب و رؤسای ازهر مصر این است که
آیا هنگام آن نرسیده است که برای اسلام و مسلمین احساس خطر کنید؟ آیا
هنگام آن نرسیده است که به واجب نهی از منکر و کلمةُ حقٍ عندَ امامٍ جائر عمل کنید؟
آیا عرصهی دیگری عریانتر
از آنچه در غزه و فلسطین در جریان است در همدستی کُفار حربی با منافقان
امّت برای سرکوب مسلمانان لازم است، تا شما احساس تکلیف کنید؟

سئوال من از رسانهها و روشنفکران جهان اسلام و بویژه جهان عرب آن است که
تا چه هنگام به مسئولیت رسانهئی و روشنفکری خود بیتفاوت خواهید ماند؟
آیا سازمانهای حقوق بشرِ رسوای غرب و شورای باصطلاح امنیت سازمان ملل بیش
از این هم ممکن است رسوا شوند؟
همهی مجاهدان فلسطین و همهی مؤمنان دنیای اسلام به هر نحو ممکن
موظف به دفاع از زنان و کودکان و مردم بیدفاع غزهاند و هر کس در این
دفاع مشروع و مقدس کشته شود شهید است و امید آن خواهد داشت که در صف
شهدای بدر و اُحد در محضر رسولالله صلیاللهعلیهوآله محشور شود.
…
اینجانب به مناسبت فاجعهی غزه روز دوشنبه را عزای عمومی اعلام میکنم و
مسئولان کشور را به ادای وظائف خود در این حادثهی غمانگیز فرا میخوانم.
وَ سَیعلَمُ الذین ظَلَموا اَیّ مُنقلبٍ یَنقلبون.
سیّدعلی خامنهای
۸/دی/۱۳۸۷
۲۹/ذیالحجةالحرام/۱۴۲۹
اولين جلسه مشترك نمايندگان ساواك ايران و موساد اسرائيل، در مرداد 1339 چهار سال پس از تأسيس ساواك برگزار شد.
اهميت اين نشست در اينجاست كه مصوبات آن تلاشي است كه رژيم صهيونيستي براي استفاده از توان امنيتي ايران براي مقابله با رژيم جمال عبدالناصر در مصر به كار بسته بود.
اسرائيل به عنوان رژيمي جعلي و غاصب، هميشه از خشم انقلابي و قيام بر حق مردم مسلمان و مظلوم منطقه در هراس بود؛ لذا بيش از هر چيز، سران صهيوني در پي اتحاد و ايجاد ارتباط با سران كشورهاي منطقه بودند. بنابراين، تقويت و اتخاذ راهكارهاي جديد در سياست خارجي از بدو غصب سرزمينهاي اشغالي، از اولويت خاصي برخوردار بود.
(1)-حماسه حسيني،ج 2؛ص 164/سال 1349 شمسي.
همچنین: