چقدر اين مسلمانان خاورميانه دردسر سازند؟! ابتدا از فلسطيني‌ها خواستيم دموكراسي را بپذيرند، بعد آنها يك حزب اشتباهي– حماس – را انتخاب كردند، بعد حماس برنده يك نيمچه جنگ داخلي شد و تسلط كامل نوار غزه را به دست گرفت.

با اين همه ما غربي‌ها هنوز مي‌خواهيم با آن رئيس جمهور رسوا، يعني محمود عباس مذاكره كنيم و اينك فلسطين - اجازه دهيد اين واژه را در ميان علامت نقل‌قول قرار دهم – دو نخست‌وزير دارد، به خاورميانه خوش آمديد.

حالا ما با چه كسي مي‌توانيم مذاكره كنيم؟ بايد با چه كسي گفتگو ‌كنيم؟ خوب البته ما بايد چندين ماه پيش با حماس گفتگو مي‌كرديم. اما موضوع اين است كه ما از دولت منتخب مردم فلسطين خوشمان نمي‌آيد.
تصور ما اين بود كه آنها به فتح و رهبري فاسد آن، محمود عباس راي خواهند داد اما آنها به حماس راي دادند، حماسي كه از به رسميت شناختن اسرائيل و همچنین از وفادار ماندن به پيمان بي‌اعتبار شده اسلو ، سرباز مي‌زند.

هيچكس – از طرف ما - اين سوال را مطرح نكرده است كه حماس قرار است دقيقا كدام اسرائيل را به رسميت بشناسد ؟ اسرائيل سال 1948 ؟ اسرائيل پشت مرزهاي سال 1967 ؟
اسرائيلي كه در حال ساختن شهرك براي يهودي‌ها و فقط يهودي‌ها، در سرزمين اعراب است و تاكنون بخش زيادي از همان 22 درصدي را كه از فلسطين براي مذاكره باقي مانده بالا كشيده است ؟

بنابراين امروز ما قرار است با ژاندارم وفادار خود آقاي عباس مذاكره كنيم؛ كسيكه بي‌بي‌سي، فاكس نيوز و سي‌ان‌ان از او با عنوان«مرد مدرن ياد مي‌كنند.
رهبر فلسطين، مردي است كه يك كتاب 600 صفحه‌اي درباره اسلو نوشته و حتي يكبار نيز در آن كتاب از واژه اشغالگر استفاده نكرده است.

كسيكه هميشه به جاي استفاده از واژه عقب‌نشيني و بيرون رفتن نيروهاي اسرائيلي از سرزمينهاي اشغالي از عبارت سازماندهي مجدد نيروها استفاده كرده است!
او رهبري است كه ما مي‌توانيم به او اعتماد كنيم زيرا كراوات مي‌زند، به كاخ سفيد مي‌رود و حرف‌هاي خوب مي‌زند.

مردم فلسطين به حماس راي دادند چون از فساد رايج در حزب فتح تحت كنترل آقاي عباس و ماهيت كثيف تشكيلات فلسطيني به ستوه آمده بودند.

چند سال پيش را بخاطر مي‌آورم كه به خانه يكي از مقامات تشكيلات خودگردان دعوت شده بودم كه قسمتي از آن با گلوله يك تانك اسرائيلي خراب شده بود، تا اينجا همه چيز طبيعي بود اما زمانيكه فهميدم در حمام و دستشويي خانه او از شيرهاي آب ساخته شده از طلا استفاده شده به شدت بهت‌زده شدم، هزينه آن شيرهاي طلايي و نمونه‌هاي متفاوت ديگري از اين دست را فتح در انتخابات اخير پرداخت.

فلسطيني‌ها خواستار پايان اين فساد بودند – سرطاني كه سراسر جهان عرب را فرا گرفته است – و به همين دليل به حماس راي دادند.

اما از اين سو، ما غربي‌هاي سراسر خيرانديش و عاقل به خاطر انتخاب آزادي كه مردم فلسطين به عمل آورده‌اند، تصميم به تحريم آنها گرفتيم و به آنها گرسنگي داديم و وحشيانه با آنها برخورد كرديم.

شايد اگر مردم فلسطين درست انتخاب مي‌كردند – يعني عباس و حزب فاسدش را انتخاب مي‌كردند - ما سخاوتمندانه به آنها پيشنهاد عضويت در اتحاديه اروپا را مي‌داديم.

روش ما در سرتاسر خاورميانه به همين شكل است، ما از حامد كرزاي در افغانستان حمايت مي‌كنيم، حال آنكه مي‌دانيم مشتي جنگ سالار و اربابان مواد مخدر را در دولت خود گردآورده است.

راستي، ما واقعا به خاطر همه آن مردم بيگناه غيرنظامي كه به اسم جنگ با ترور در استان هلمند مي‌كشيم متاسفيم!

ما عاشق حسني مبارك در مصر هستيم، كسيكه شكنجه‌هايش بر عليه سياستمداران اخوان‌المسلمين كه اخيرا خارج از قاهره دستگير شدند هنوز تمام نشده است.
او كسي است كه رياست جمهوري‌اش بارها و بارها مورد حمايت خانم – بله تعجب نكنيد – خانم جرج دبليو بوش قرار گرفته و قرار است به طور تقريبا قطعي آن را به پسرش جمال منتقل كند.

ما شيفته معمر قذافي، ديكتاتور ديوانه ليبي هستيم كه مردان گرگ نمايش، خون قربانيان خود را خارج از كشور ريخته‌اند و توطئه اخيرش براي كشتن ملك عبدالله پادشاه عربستان سعودي، توني بلر را وادار به ديدار او در تريپولي كرد – بايد به ياد بياوريم كه جك استرا، سرهنگ قذافي را به خاطر كنار گذاشتن آرزوهاي هسته‌اي نداشته‌اش، يك دولتمرد لقب داد – و او كسي است كه دموكراسي‌اش از سوي ما پذيرفته شده است چرا كه او در جنگ با ترور، طرف ما است.

بله، ما ارادتمند و حامي سلطنت مطلقه ملك عبدالله بر اردن هستيم و همينطور همه شاهزادگان و اميران حاشيه خليج، خصوصا آنهايي را كه براي انعقاد قراردادهاي نظامي و گردش مالي شركتهاي تسليحاتي رشوه‌هاي بسيار سنگين دريافت كرده‌اند؛

اگرچه اسكاتلنديارد مجبور است به دستور نخست‌وزيرمان تحقيقات خود را در زمينه اين رسوايي كنار بگذارد، اگر و تنها اگر عرب‌ها و ايراني‌ها از ملك‌ها و شاه‌ها و شاهزادگان ما كه پسران و دخترانشان در آكسفورد و هاروارد درس خوانده‌اند حمايت مي‌كردند، آنگاه اداره و كنترل خاورميانه چقدر آسان مي‌شد.

مي‌گويم كنترل، چرا كه همه ماجرا بر سر اين كنترل است و به همين خاطر است كه ما مقاومت مي‌كنيم و حمايتمان را از رهبرانشان دريغ مي‌كنيم، اكنون كنترل غزه در اختيار حماس است.

رهبران منتخب ما چه كار خواهند كرد؟ آيا فضل‌فروشان ما در اتحاديه اروپا، سازمان ملل، واشنگتن و مسكو اكنون مجبورند با اين مردم كثيف غيرنجيب‌زاده گفتگو كنند (نگران نباشيد آنها به هم دست نخواهند داد)،يا مجبورند نسخه كرانه باختري فلسطين را به رسميت بشناسند (عباس يك جفت دست قابل اطمينان دارد) ،در اين صورت بايد گروه مسلح اما انتخاب شده مردمي حماس در غزه را ناديده گرفت.

البته نفرين فرستادن به هر دو طرف كاري بس ساده و راحت است اما موضوع اصلي اين است كه تنها فلسطين دچار اين بحران نيست.

در همه جاي خاورميانه، گويا مردم آدمهاي ديگري را اشتباهي انتخاب مي‌كنند و آنهايي كه مدنظر ما هستند را ناديده مي‌گيرند.

اگر بشار اسد رئيس جمهور سوريه نبود و اگر محمود احمدي نژاد كنترل ايران را در دست نگرفته بود، تنها اگر در لبنان يك دموكراسي خانه‌زاد شبيه آنچه در كشورهاي حيات خلوتمان مثل بلژيك يا لوگزامبورگ وجود داشت آنوقت اين همه دردسر نداشتيم اما حيف كه اين مردم دردسرساز خاورميانه اشتباهي راي مي‌دهند و آدمهايي را انتخاب مي‌كنند كه مورد نظر ما نيستند ،از همان‌ها حمايت مي‌كنند و آدم‌هاي ديگري را دوست دارند و متاسفانه مانند ما غربيهاي متمدن عمل نمي‌كنند.

حالا با همه اين اوصاف چه بايد بكنيم؟ شايد بايد از اشغال مجدد غزه حمايت كنيم؟

به طور قطع ما (غربي‌ها) از اسرائيل انتقاد نخواهيم كرد،آنقدر به حمايت خود از ملك‌ها و پادشاهان و شاهزادگان و روساي جمهوري منفور خاورميانه ادامه خواهيم داد تا كل منطقه در برابر ديدگانمان منفجر شود و به آسمان برود و آنگاه ما خواهيم گفت:
_ همانگونه كه پيشتر به عراقي‌ها گفتيم _ آنها لياقت فداكاري و محبت ما را ندارند! واقعا چگونه بايد با كودتاي يك دولت منتخب برخورد كرد؟

منبع:جام جم
نوشته: رابرت فيسك
ترجمه: محمدرضا نوروزپور